Explosie Munitieschip

[Barst]

Naamloos.jpg

Explosie op munitieschip in Utrecht eiste levens, tientallen gewonden en richtte in wijde omtrek ravage aan.

Een explosie in een woning aan de Visscherssteeg leidde afgelopen donderdag tot een flinke ravage in de Utrechtse binnenstad. Meerdere panden in de directe omgeving raakten zwaar beschadigd, vier mensen raakten gewond. Het is een klein wonder dat er geen doden zijn gevallen. Dat was bij de explosie op een munitieschip in de Kernhaven op 12 juni 1967 wel anders, met twee doden en ruim honderd gewonden

‘Twee doden bij explosie munitieschip’, kopte Het Parool op 12 juni 1967. Rond een uur ’s middags explodeerde een munitieschip in de Kernhaven op industrieterrein Lage Wade. Granaten werden tot in de verre omtrek weggeslingerd.
Wekelijks blikken we terug op een Utrechtse nieuwsgebeurtenis van jaren geleden. Dit keer: de explosie op een munitieschip in de Kernhaven op 12 juni 1967.

Zeven ambulancewagens van de GG en GD en een groot aantal ziekenwagens van het leger en het Rode Kruis rukten uit, aldus de krant. De gewonden werden voornamelijk naar het militair hospitaal in Oog in Al gebracht.
De explosie ontstond tijdens het laden van het munitieschip. Een visser en een werknemer van de nabijgelegen Philipsfabriek kwamen hierbij om. Vermoedelijk was een van de granaten, die via een band van de wal naar het ruim werd getransporteerd, in het ruim gevallen.
‘In de omgeving van de explosie is een grote ravage aangericht’, schreef De Waarheid. ‘Zware schade liep de nieuwe centrale van Pegus op, het provinciaal en gemeentelijk stroomleveringsbedrijf. Op dat moment waren er ongeveer 450 mensen aan het werk. ‘Sommige delen van het complex zijn door de enorme luchtdruk die na de explosie ontstond, ingestort’.


Drie tikken

De granaten waren volgens De Waarheid afkomstig uit dumpvoorraden. De krant sprak vlak na de ramp een 35-jarige ooggetuige, constructiebankwerker C.C. Tomassen uit Utrecht. Hij was dicht bij de laadplaats aan het vissen en vertelde dat een van de militairen ‘iets’ in het ruim liet vallen. De militairen vluchtten vervolgens in alle haast weg. De bankwerker zag dat zich een enorm rookgordijn ontwikkelde. Hij hoorde vervolgens drie tikken, waarna de eigenlijke explosie volgde.
Het schip scheurde vervolgens door midden: het voorschip werd ongeveer tachtig meter weggeslagen en kwam tegen een dijk terecht. Goederenwagens die achter de dijk stonden, werden bedolven onder de brokstukken. Het achterschip werd zo’n veertig meter weggeslagen. ‘Duizenden ruiten in de omgeving zijn gesneuveld en talrijke auto’s die in de buurt geparkeerd stonden, zijn beschadigd’.

Een dag na de catastrofale explosie sprak het Algemeen Dagblad uitgebreid met twee ooggetuigen. Het ging om twee sportvissers, de heren A. Geytenbeek en C.C. Tomassen, die een dag eerder ook al door een journalist van De Waarheid aan het woord werd gelaten. De twee hadden tegenover het ongeluksschip zitten vissen.
Geytenbeek: ‘Mijn maat had juist een baars aan de haak. We hadden de hele ochtend tegenover dat schip gezeten. We hadden veel militairen heen en weer zien lopen en kisten zien sjouwen, maar we wisten niet wat het betekende. Om een uur of een hoorde ik een van die soldaten aan de overkant roepen: wegwezen! In een flits schoot het toen door me heen dat wanneer een militair dat roept, er iets ernstigs aan de hand moest zijn’.
Geytenbeek hoorde enkele harde tikken van metaal op metaal. ‘Rennen, riep ik tegen mijn maat’. Tomassen wist op tijd een vrachtwagen te vinden om achter te kruipen. Geytenbeek rende het weiland in. ‘Ongeveer tien meter verderop liet ik me vallen en stak ik een stuk van mijn overhemd tussen mijn kiezen. Ik begreep wel dat ik een opdonder zou krijgen, door de luchtdruk ofzo. Ik wilde mijn gebit er niet bij verspelen’.

Mijn Volkswagenbusje werd aan de achterkant helemaal opengescheurd.
A. Geytenbeek

Toen de klap kwam, sloeg alles over hem heen. ‘Ik kreeg een hele lading modder boven op me. Ik was drijfnat. Ik heb trouwens ook mijn hele visuitrusting verspeeld, evenals mijn bril, een leren jasje en mijn horloge. De luchtdruk heeft alles weggeblazen. En mijn Volkswagenbusje werd aan de achterkant helemaal opengescheurd’.


Paddenstoelachtige wolk.

Het Algemeen Dagblad sprak verder met de heer C. van der Sluis, expeditieknecht van de Provinciale Utrechtsche Elektriciteitsmaatschappij. Op het moment van de explosie genoot hij van de middagpauze. ,,Ik zag toen een paddenstoelachtige wolk uit de haven komen. Het leek wel een stoomexplosie. Het heeft me al mijn kleren gekost.’’

Ook bij een serveerster van een restaurant in de buurt zat de schrik er een dag later nog goed in. ,,Er waren hier ongeveer vijftig mensen binnen. Toen de explosie kwam, sprong iedereen in paniek op en rende naar buiten. Het was zo erg dat de glazen met servetten erin van de tafel sprongen en op de grond aan diggelen vielen. In de keuken zit geen raam meer in. We zijn ongeveer twee uur bezig geweest met het opruimen van de glasscherven.’’

De chaos op en om het industrieterrein was in elk geval compleet. In de weilanden stonden granaten rechtop in de grond.

Bron: Algemeen Dagblad 26-02-2016, https://www.ad.nl/utrecht/explosie-op-m ... ~a0e55402/
Auteur: Jeroen Kreule

Zie ook: viewtopic.php?p=63628#p63628 en viewtopic.php?p=63631#p63631

[maarten-stahlbeton]

Ik heb nog aan de sanering van de haven meegeholpen. Aan de lopende baan staan en munitie uit het slib vissen

Dumpvoorraad weet ik niet zeker, ik meen dat het om NAVO munitie ging.

[Dikkieturf]

De munitie was afkomstg van het fort bij Rijnauwen. Daar was de munitie cie aan het werk met het deels onklaar maken en deels reviseren van oude munitie. De onklare munitie ging met onderlassers naar een dumpplaats voor de Zeeuwse kust.