Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Fortificaties onderdeel van bijv. de BB en de IJssellinie
RonEr †

Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 18 jul 2009, 15:46

Goed dan, op veelvuldig verzoek (van René ) zal ik wat 'Koude Oorlog' verhalen
opschrijven. Om het geheel een beetje on topic te houden begin ik met bunkers, waarin ik
in de loop der jaren heb gewerkt en in mijn eentje de gehele Russische luchtmacht op afstand heb weten te houden - echt waar :-))
Helaas was dat in die dagen allemaal zo geheim, dat ik in al die jaren nooit foto's heb kunnen maken, iets waar ik nu nog steeds spijt van heb.

In 1972 werd ik naar het Sector Operations Centre (SOC) in Uedem overgeplaatst. Vlak bij Uedem, niet ver van Kleve en Nijmegen lag deze bunker met 3 verdiepingen. Hij ligt er
overigens nog steeds, en is de laatste 10 jaar behoorlijk uitgebreid. De luchtverdediging van Duitsland, Nederland en Belgie werden vanuit dit soort bunkers
gecoördineerd. Duitsland was in die tijd (tot 1989) officieel door de geallieerden bezet, en om die reden was de luchtverdediging van Duitsland een verantwoordelijkheid van de Engelsen in het Noorden en de Amerikanen in het Zuiden. In totaal lagen er in Duitsland 4 van deze bunkers

De dagelijkse leiding van de operaties was dus in handen van een Engelse Sector Controller. Er waren in het SOC altijd 24 uur per dag een 2-tal Engelse officieren gevechtsleiding aanwezig, zodat als de Sectrol Controller een aantal vliegtuigen de lucht in stuurde, ook de onderschepping van binnendringende vliegtuigen door Engelsen zou worden uitgvoerd.
De rest van de bunkerbemanning bestond uit Duitsers, Belgen een Franse verbindingsoffcier (die bijna altijd blonk door afwezigheid) en een handjevol Nederlanders, waarvan ik er een was en ook nog een vriendelijke meneer die iets te maken had met de civiele verdediging - we vermoedden dat hij de sirenes voor het luchtalarm moest bedienen. Ook deze meneer zag ik bijna nooit, behalve als we gingen eten.

In de bunker werd een aantal taken uitgevoerd:

Track Productie: Het radarbeeld werd continu bekeken, om te zien of er rond de grens met Oostduitsland verdachte activiteit waar te nemen was. Alle vliegtugen werden van sybooltjes voorzien en netjes in categorieen ingedeeld. De NATO radastations waren allemaal door middel van een data link systeem met elkaar verbonden, zodat iedereen hetzelfd luchtplaatje had. In 'onze' bunker in Uedem was bovendien een extra vooruitgeschoven post van SHAPE (Het hoogste NATO hoofdkwartier in Mons in België) die ook door middel van datalink en allerlei codes het luchtbeeld boven het Warschau Pakt continu in de gaten hield, en alle afwijkingen onmiddellijk aan zijn hoogste baas moest melden. Ook werd er op een grote plexiglas kaart handmatig de plots van de Deense radar op het eiland Bornholm weergegeven. Door zijn ligging kon dit station goed Oost Duitsland en Polen overzien.

Fighter Control. In de grote Ops Room, waar ik ook werkte, stonden wel 20 radarscopes met 2 werkposities elk, van waaruit jachtvliegtuigen naar hun doelen konden worden gepraat. Er was altijd een aantal gevechtsleidingsofficieren aanwezig om 365 dagen per jaar meteen in aktie te kunnen komen.

SAM Control. Het aansturen van de geleide wapens. Wij hadden 2 consoles voor 4 personen, van waaruit we de 6 Nike bataljons in onze Sector moesten controleren. We konden doelen doorgeven via directe telefoonlijnen, straalzenders of data link. In onze Sector lagen 2 Nederlandse NIKE eenheden: 1 en 2 GGW. Twee Belgische: de 9e en 13 Wing geleide tuigen, zoals onzE Belgische vrienden ze noemden. En 2 Duitse 21 Flarak (= Flugabwehr Raketen) en 22 Flarak. Wij spraken alleen met de Operation Centres van de bataljons, en niet met de individuele raketbatterijen.




(Wordt vervolgd)

RonEr †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 18 jul 2009, 17:54

De dagelijkse gang van zaken in Uedem was dat er ploegendiensten werden gedraaid. De
dagdienst liep van 08.30 tot 17.00, de nachtdienst kwam op om 16.30 en bleef tot 09.00,
als ik me goed herinner. Als er niets bizonders was, kon de nachtdienst ergens een
slaapplaatsje boven de grond vinden.Ik bleef meestal in de bunker en sliep in een
slaapzak, omdat de geleide wapens een hoge paraatheid hadden, 15 minuten voor de Nike en
5 minuten voor de HAWK, moest ik binnen 5 minuten achter mijn console kunnen zitten.

Als je op dienst kwam, liep je het wachtgebouw binnen, verruilde je ID card voor je
bunkerpas, liet je maaltijdbon afstempelen en pakte een blikken plaatje uit een bakje en
hing dat op weg naar beneden aan een groot bord, zodat altijd exact bekend was hoeveel
mensen er ondergronds waren. Daarna 2 trappen af, een lange gang door, die in het midden
een knik had tegen de 'blast' van inslaande bommen.
Ik herinner me dat de diensten soms lang en saai waren. Ik probeerde altijd een
oefeningetje op te zetten met een paar eenheden, om zelf, maar ook je assistent goed
getraind te houden. In de weekends draaiden we diensten van 24 uur, van 8 - 8, en die
vond ik wel erg lang. De Belgen stonden er op, want door deze lange diensten konden zij
het zo regelen dat ze achter elkaar snel wat diensten draaiden en dan een week naar huis
in Belgie konden vertrekken.
Een Belg kwam eigenlijk nooit opdraven (hij was 'ziek'), maar bij controle bleek dat hij eigenhandig een nieuw huis aan het bouwen was.
Wij
Nederlanders woonden allemaal in Duitsland - de Belgen hadden formeel wel een flat in
Goch, maar sliepen daar alleen op een veldbed tussen hun diensten, en reden voor de rest
op en neer.
Achter in de Ops Room zat een grote glazen wand, en daar zaten in een geluidichte
opstelling de bazen van het SOC, naast de Sector Controller. Zij hadden maar een of twee
radarscopes en konden verder op onze toteborden kijken. Af en toe werden er door het
NATO-Hoofdkwartier plotselinge oefenalarmberichten verpreid, waarop wij dan moesten
reageren, dat gebeurde gelukkig meestal overdag. Het werd pas leuk als er echt wat
gebeurde, of tijdens grote oefeningen.

Ik herinner me een plotselinge melding dat er 2 Oostduitse Mig 21's vanaf de grond waren
gezien, vliegend in Westduits luchtruim. Paniek in de tent! Meteen 2 Engelse jagers op
RAF Gutersloh (bij Bielefeld) opgeroepen tot een 'scramble' - ze moesten binnen 5
minuten 'airborne zijn'. Inmiddels hadden we af en toe radarcontact met iets vliegends
in het grensgebied. Snel de 2 jagers erheen, maar de contacten verdwenen van het scherm
voordat de jagers in het gebied waren. De Sector Controller vroeg mij zoveel mogelijk
radars van de Duitse NIKE-eenheden aan te zetten, zodat zij op lagere hoogten konden
meezoeken. Maar ook de Nike radars konden niets vinden. De twee Mig's waren
waarschijnlijk al na een paar minuten omgedraaid en terug gevlogen, navigatiefout denk
ik. Om dan onze gewonde trots toch nog te herstellen beval de Sectrol Controller altijd
een 'High Level Border Patrol', om de andere kant toch even te laten zien wie hier de
baas in het luchtruim was. Dit waren echt de krenten uit de pap van het redelijk saaie
bestaan in een bunker.

Na 2 jaar werd ik weer overgeplaatst, en het was pas een jaar of 4 later voordat ik op

de Vliegbasis Volkel werd geplaatst, die intussen rijkelijk van betonnen shelters voor
vliegtuigen was voorzien.

meer daarover later

jan lugtmeijer †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door jan lugtmeijer † » 18 jul 2009, 21:23

Zo, je hebt wel een heel goed geheugen.... :o
Maar door wat jij schrijft komt er bij mij ook weer van alles naar boven.
Ik bedenk me net dat ik op Volkel ook in een (deels?) ondergrondse bunker de bewaking heb gedaan. Was me eigenlijk weer helemaal ontschoten.
Grote kans dat jij daar ook hebt gezeten :ugeek:

Gebruikersavatar
The Viking
Berichten: 251
Lid geworden op: 07 sep 2008, 21:24
Locatie: Maassluis
Contacteer:

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door The Viking » 19 jul 2009, 12:46

Ron, leuk om te lezen! Heb je ook een plaategrond van die 3 verdiepingen tellende bunker?

Groet Gertjan 8-)
Meer weten over Maassluis gedurende de bezetting? Kijk dan eens op: http://wo2maassluis.tumblr.com

Annelies

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door Annelies » 19 jul 2009, 22:33

Goh interessant Ron, leuk om eens te lezen hoe dat allemaal in z'n werk ging!
Ik ben benieuwd naar de rest

Wat zijn overigens radarscopes?

Gr.
Annelies

jan lugtmeijer †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door jan lugtmeijer † » 19 jul 2009, 22:40

Annelies schreef:
Wat zijn overigens radarscopes?
Volgens mij radarschermen zo uit mijn hoofd.

RonEr †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 20 jul 2009, 01:26

The Viking schreef:Ron, leuk om te lezen! Heb je ook een plaategrond van die 3 verdiepingen tellende bunker?

Groet Gertjan 8-)
Helaas heb ik die niet, vooral omdat hij nog steeds in gebruik is, is men niet erg scheutig met informatie over dit soort objecten.

Groet,

Ron.

RonEr †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 20 jul 2009, 01:28

Bunkers op Vliegbases

Ergens begin jaren ’70 van de vorige eeuw werd door NATO ingezien dat op vliegvelden op de lijn opgestelde vliegtuigen heel kwetsbaar waren voor onverwachte luchtaanvallen, zoals de Israelische luchtmacht eind jatren ’60 had gedemonstreerd. Het NATO-antwoord tegen aanvallen door laagvliegende vliegtuigen was het instellen van een Physical Protection of Airbases programma. Het doel was om alle kwetsbare delen van de vliegbasisorganisatie ‘onder het beton’ te brengen.
Het grootste deel van dit programma werd betaald uit het NATO-infrastructuurfonds, maar het was de bedoeling dat de diverse landen zelf ook een bijdrage zouden leveren, meestal in de vorm van wapensystemen voor luchtafweer op de vliegbasis, en een organisatie voor het snel repareren van de startbaan, de RRR=Rapid Runway Repair.
In Nederland werd het programma als volgt ingevuld
Het bouwen van vliegtuigshelters en bunkers om de vitale commando organen van de vliegbasis te beschermen.
Het opzetten van een organisatie om in een paar uur reparaties aan het start- en rolbaanstelsel uit te kunnen voeren.
Korte afstand wapensystemen voor de actieve luchtverdediging van de vliegbasis in de vorm van uit Duitsland teruggetrokken HAWK-raketten en Flycatcher radars met daaraan gekoppelde Bofors 40mm kanonnen.

Op iedere operationele vliegbasis werden voor 75% van de aanwezige vliegtuigen (semi-) hardened aircraft shelters gebouwd. Dat betekende dat er op Leeuwarden, Twenthe en Volkel 2x13=26 vliegtuigshelters zijn gebouwd. Op Gilze-Rijen, Eindhoven en De Peel werden 13 shelters elk gebouwd. Later zijn er op Soesterberg en Gilze Rijen nog een aantal grotere Amerikaanse shelters bijgebouwd voor eenheden van de Amerikaanse luchtmacht, die in oorlogstijd vanuit Nederland zouden opereren. Er waren ook plannen voor het bouwen van nog meer Amerikaanse shelters op De Peel en Woensdrecht, maar die plannen werden bij het einde van de koude oorlog niet meer uitgevoerd.
Verder werd op elke vliegbasis een grote bunker gebouwd, waar de Commandant Vliegbasis en het Wing Operations Centre werden ondergebracht. Aan het eind van de jaren 70 werd daar nog een stuk bunker aangebouwd waar de basisbeveiligingspost en de verkeersleiding met hun radars onderdak vonden. Voor elk vliegend squadron was ook nog een kleinere bunker als squadron commandopost en briefing faciliteit voor de vliegers. Ook werden bepaalde essentiële werkplaatsen in een betonnen shelter ondergebracht, deze stond in NATO bekend als de Logistic Facility. Ook verrezen er diverse kleinere betonnen onderkomens voor brandstof trucks, brandweervoertuigen, fotoapparatuur (alleen op De Peel) en kleine munitiebunkers. Het shelterbouw programma heeft het uiterlijk van vrijwel alle vliegbases blijvend veranderd. In de huidige omstandigheden worden de bunkers niet meer gebruikt voor dagelijkse operaties. Ik ben in mijn archief op zoek naar wat foto’s voor het volgende deel over versterkte vliegbases.
(wordt vervolgd)

RonEr †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 20 jul 2009, 01:29

jan lugtmeijer schreef:
Annelies schreef:
Wat zijn overigens radarscopes?
Volgens mij radarschermen zo uit mijn hoofd.
helemaal goed Jan! Ik verval af en toe in vaktermen, ik zal er op letten om die steeds te beschrijven.

pauldijkstra

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door pauldijkstra » 20 jul 2009, 09:53

RonEr schreef: Op iedere operationele vliegbasis werden voor 75% van de aanwezige vliegtuigen (semi-) hardened aircraft shelters gebouwd. Dat betekende dat er op Leeuwarden, Twenthe en Volkel 2x13=26 vliegtuigshelters zijn gebouwd. Op Gilze-Rijen, Eindhoven en De Peel werden 13 shelters elk gebouwd. Later zijn er op Soesterberg en Gilze Rijen nog een aantal grotere Amerikaanse shelters bijgebouwd voor eenheden van de Amerikaanse luchtmacht, die in oorlogstijd vanuit Nederland zouden opereren. Er waren ook plannen voor het bouwen van nog meer Amerikaanse shelters op De Peel en Woensdrecht, maar die plannen werden bij het einde van de koude oorlog niet meer uitgevoerd.
Mijn vader is in de jaren '70 betrokken geweest bij de bouw van dergelijke Shelters op vliegbasis Leeuwarden. Hij was verantwoordelijk voor de elektrische-installatie in deze shelters. De tekeningen lagen tot halverwege de jaren '90 bij ons op zolder. Helaas zijn deze bij een zolderopruiming weggegooid. Nu ik mij interesseer voor deze hobby blijft zoiets natuurlijk eeuwig zonde...

Mooie verhalen Ron!

Groeten,

Paul

Gebruikersavatar
BunkerOwner
Berichten: 1312
Lid geworden op: 25 jun 2009, 16:15
Locatie: Onder de grond
Contacteer:

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door BunkerOwner » 20 jul 2009, 13:37

@ RonEr:

Machtig zulke verhalen...
Was het een bunker als deze:

http://ralf-pasbach.fotoalbum-medion.de ... D5D9ECD57A" target="_blank
cutaway.jpg
A1.jpg
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.

RonEr †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 20 jul 2009, 17:40

BunkerOwner schreef:@ RonEr:

Machtig zulke verhalen...
Was het een bunker als deze:
Dat klopt, de meeste bunkers waren standaard uitgevoerd. Dit plaatje is de bunker van het CRC Erntebrück in het Sauerland. (CRC=Control and Reporting Centre, dat was het standaard NATO radarstation. Het SOC Uedem, waar ik werkte, is eenzelfde radarstation maar een trapje hoger in de organisatie - meer bevoegdheden en coordinatie tussen de verschillende radarstations)

RonEr †

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door RonEr † » 20 jul 2009, 20:57

Door een gecrashte computer en een dito externe harde schijf ben ik een deel van mijn oudere foto bestanden kwijtgeraakt waaronder ook wat bunkers op vliegbases – een deel heb ik gelukkig ook nog op DVD’s gezet, maar dat is een heel gezoek.
Tijdens de Luchtmachtdagen in juniheb ik nog nog wat plaatjes van shelters kunnen maken. Om je een idee te geven hoe het eruit ziet hier wat indrukken:
Afbeelding
Vliegtuigshelter met gesloten deur, de deur klapt hydraulisch naar voren en valt in een uitsparing in het beton, zodat het vliegtuig over de deur naar buiten kan taxiën, en na de vlucht naar binnen kan worden gelierd. Zo uit mijn hoofd is de shelter ong. 12 m breed en 17-20m lang, en zo’n 5m hoog. Maar hang me niet op aan deze getallen. Links voor zit de personeelsingang. Aan de achterkant zitten zware stalen schuifdeuren die geopend worden als het vliegtuig zijn motor start, zodat hij niet alles in de shelter omblaast.
Afbeelding
Hier een voorbeeld van een dubbele shelter, oorspronkelijk bedoeld voor tankauto’s of brandweervoertuigen. Deze shelter was gebaseerd op de afmetingen van voertuigen uit de jaren ’70 – de huidige E-1 crashtenders (-brandweervoertuigen) passen er niet meer in.

TACEVALS.
Omdat al dit mooie beton voor een groot deel door meneer NATO was betaald, en omdat de bazen van NATO een goed beeld wilden hebben van de kwaliteiten van de diverse eenheden, werden de onderdelen ongeveer 1x per jaar aan een TACEVAL = Tactische Evaluatie onderworpen. De bedoeling was dan dat de vliegbasis (of Groep Geleide Wapens, of Radarstation) tijdens een 3-4 daagse oefening liet zien hoe het met alle infrastructuur en de wapensystemen kon opereren. Voor dat geheel werd een soort van rapportcijfer gegeven. Zo’n NATO inspectieteam bestond uit een groep van tussen de 90 en 150 experts op allerlei gebied. Hierover later nog wat meer.
Het beginpunt van zo’n oefening was het plotseling alarmeren van het betreffende onderdeel. Het liefst buiten de normale diensturen, zodat men kon zien hoe snel de eenheid zijn mensen bij elkaar kon krijgen. In de praktijk bleek al snel dat het verzamelen van een groot NATO evaluatie team, met alle daarbij horende voorbereidingen niet geheim kon blijven, en daarom was de eenheid vaak al voor het begin van de oefening helemaal bemand. Om dat probleem op te lossen werd de alarmering van een onderdeel losgekoppeld van de rest van de Taceval en op een separaat moment door een klein NATO-team uitgevoerd. Dat team bestond uit een stuk of 10 of 12 NATO functionarissen. Mijn taak in dat geheel was het optreden als nationaal vertegenwoordiger ‘National Representative’ of NATREP. Ik ging met het team mee om als begeleider te zorgen dat ze het vliegveld op kwamen, en ook meteen door konden rijden naar de belangrijkste commandoposten. Ons bureau bij de Staf van het Commando Tactische Luchtstrijdkrachten was dus altijd op de hoogte wanneer er wat ging gebeuren. Twee maal per jaar werd er in Ramstein tussen de diverse landen en NATO in een vergadering een schema opgesteld, welke eenheid wanneer aan de beurt zou komen.
Daardoor ontstond er een soort kat-en-muis spel met sommige vliegbases, die af en toe ons kantoor belden om te vragen of ik volgende week aanwezig was. Zo konden ze zien of ik wellicht met een Taceval team op pad was. Onze secretaresse wist echter dat ze altijd moest zeggen dat ik volgende week gewoon op het bureau zou zijn, of dat nou waar was of niet.
Deze plotselinge ‘overval’ van een onderdeel was altijd een van de aardigste dingen om te doen, vooral omdat je bij zo’n onverwacht alarm uitstekend kon zien of de zaken goed voor elkaar waren, of dat het een onderdeel was dat wat zwak uit de verf kwam. Over het algemeen lukte het de luchtmachtonderdelen best wel om op tijd al het personeel binnen te krijgen, maar soms kostte het wel wat zweetdruppels.
Een voorbeeld, wat me nog goed voor de geest staat, al weet ik het precieze jaar niet meer, is de vliegbasis Twenthe, waar toen 2 squadrons Northrop NF5 jachtbommenwerpers waren gestationeerd 313 en 315 Squadrons. (Een squadron is een eenheid bestaande uit 18 vliegtuigen-meerdere squadrons vormen een Wing.
We hadden die week Taceval op Volkel gedaan. De laatste briefing, waarbij de scores aan de basis bekend zouden worden gemaakt, zou op zaterdagmorgen om 0900u plaatsvinden. Op vrijdagmiddag trok de Teamchief- een overigens hele aardige Canadese luitenant-kolonel- mij aan mijn mouw en zei dat wij samen nog even iets moesten bespreken. Hij vertelde dat ze een volledig onverwachte ‘overval’ op Vliegbasis Twenthe hadden voorbereid, en dat die om 13.00u op zaterdag zou plaatsvinden. Met andere woorden, daar gaat je weekend!
We spraken af dat we aan het eind van de briefing uitgebreid afscheid van elkaar zouden nemen, en dat we allemaal separaat in verschillende auto’s naar het ontmoetingspunt iets buiten Enschede zouden rijden. Om een uur of half een zette ik mijn blauwe luchtmacht Opel Corsa aan de rand van de weg aan de Oude Deventerweg neer en wachtte rustig af. Na een minuut of 10 verschenen er steeds meer auto’s met het bekende NATO kenteken.
Afbeelding
Ik checkte alle inzittenden af, of ze over het juiste toegangsbewijs beschikten, en op onze lijst voorkwamen. Op dat moment kwam er een Volkswagenbusje langsrijden, met daarin de officier van dienst van Twenthe, die op wegwas naar de officiersmess op het Oostkamp (Prins Bernard Kamp) om daar te gaan eten. Het busje maakte een vreemde slinger van verrassing toen hij daar de hele kolonne zag staan. Op dat moment riep de Teamchief: ‘Let’s go’ en met in mijn hoofd de muziek bij de TV-serie het ’ A-team’ reden we op de verbaasde schildwacht bij de hoofdpoort af. Ik vertelde hem dat we het TACEVAL team waren en dat hij niemand mocht bellen om te zeggen dat we er waren. Er ging ook meteen een Engelse onderofficier naar de wachtcommandant toe en bleef daar , om er zeker van te zijn dat hij niemand kon waarschuwen. De Teamchief, een paar anderen en ikzelf reden dan meteen door naar de WIngops bunker, anderen reden naar de bunkers van de squadrons om daar te zien hoe lang het duurde voordat de squadrons waren bemand.
Toen ik de Wingops bunker binnenkwam herkende de dienstdoende officier mij meteen en mopperde dat het nooit goed kon zijn als ik op zaterdagmiddag opeens in ‘zijn’ bunker stond. Maar hij bood toch koffie aan. De teamchief vertelde hem dat hij nog niets hoefde te doen, maar dat de juiste NATO alarmeringen binnenkort zouden binnenkomen, en hij daarna gewoon alle acties kon nemen. Hij had nog net tijd om zijn bord leeg te eten toen alle toeters en bellen tegelijk begonnen te loeien. Het kostte die zaterdagmiddag nogal wat tijd om de hele basis bij elkaar te krijgen. Uiteindelijk lukte het om binnen 2 of 3 uur met behulp van omroepberichten in Albert Heyn en V&D het grootste deel van de basisbezetting bij elkaar te krijgen. Daarna was het een kwestie van zoveel mogelijk vliegtuigen zo snel mogelijk van bewapening te voorzien, zodat ze klaar waren voor eventuele opdrachten. Als het vereiste aantal was bereikt, dan werd de oefening getopt en kon alles weer worden opgeborgen. Meestal duurde het tussen de 6 en 12 uur om alle vliegtuigen inzetbaar te maken.
Het klinkt allemaal wat losjes, maar in werkelijkheid was de achterliggende gedachte bloedserieus. Men had in het Westen het idee dat men een aanval van het Warschau Pakt wel enige tijd van tevoren kon zien aankomen, maar niemand kon dat garanderen, vandaar dat men er van uitging dat je maar beter zo snel mogelijk gereed moest kunnen staan. Ook al omdat de luchtstrijdkrachten als eerste zouden worden ingezet.
In de volgende aflevering iets over de NATO plannen voor de verdediging van West Europa, en iets over mijn belevenissen in de bunkers te Driebergen en de bunker Erwin in Birkenfeld.

Gebruikersavatar
ErwinZ
Berichten: 1755
Lid geworden op: 23 apr 2008, 15:31
Locatie: AN8637
Contacteer:

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door ErwinZ » 20 jul 2009, 21:35

Mooie verhalen Ron!! Keep it up!

Gebruikersavatar
wattman
Berichten: 1021
Lid geworden op: 25 feb 2008, 21:06
Locatie: Scheveningen

Re: Belevenissen tijdens de Koude Oorlog

Bericht door wattman » 20 jul 2009, 21:42

Nog wat shelters
Soesterberg (na de sluiting)
http://www.scramble.nl/forum/viewtopic. ... 3&p=297979" target="_blank" target="_blank

Ik probeer nog wat plaatjes te zoeken op dat forum. Probleem is dat 99% van de vliegtuigspotters geen oog heeft voor de omgeving. ;)

In Zwitserland heb je trouwens verborgen shelters in de bergen. Verder weet ik van mijn afgelopen vakantie daar dat op het vliegveld van Interlaken een goed zicht hebt op de shelters van het vliegveld, en dat er daar - als ik het goed heb gezien - nog wat kleine bunkertjes op het veld staan.

Plaats reactie

Terug naar “Fortificaties van 1946 tot 1989 (Koude Oorlog)”